»

[zeynepp]

Gülüşünü seveyim, bir gül olup açabilseydim keşke o cennet yanaklarında…
Bir mevsim dudaklarında, bir aşkın kırıntıları ya da… Dizinin dibinde dizim, başım avuçlarında bir ömür mesela…
Çok sevdim, çok hem de…
Anlatsam anlayabilir misin?

... Ben hiçbir zaman yüzüne dönüp, haykırır gibi bakamayacağım gözlerinin derinliğine.
“Seni sevdim.” diyemeyeceğim…
Saçlarından öperken boynundan nefes almak istediğimi, bir elin elimdeyken asıl yalnızlığı diğer elimin nasıl hissettiğini, sana sıkı sıkıya sarılışımın elimden geldiğince seni bağrıma sarmak istediğimden geldiğini asla bilmeyeceksin.
Bunları sana söyleyecek kadar cesur değilim artık…

Sorma sakın, nasılım…
Nasıl olabilirim ki, ya da sen nasıl olmamı isterdin?
Simsiyah bir gökyüzünün rengarenk olmasını beklediği kuşağının, kainata sırıtan o simsiyah rengiyim. Hırçın bir dişi kuşun dağılan o yuvası şimdilerde yüreğim; darmadağın, kırık ve dönüşü uçurum bir haldeyim…
Her şeyden önce yalnızım anlıyor musun, sessizliğin böylesine kalabalık bir ırk olduğunu hiç bilmezdim.
Nasıl mıyım?
İçgüveysinden kat kat halsizce işte…

Sevişini seveyim…
O birbirine dokunmaya ambargo koyulmuş, şehadet eder gibi ucu gökyüzüne kıvrılan kirpiklerini seveyim…
Doğuştan bir körün ezberbozan hali edasında yüzümde dolanan parmaklarını seveyim senin.
Ki sen nasıl da “seni seviyorum” derdin öyle…
İnan nefes almayı özleyen bir ölünün, yaşamayı özlediği gibi özledim.
Senin, gözünü bile kırpmadan sevişini seveyim…

Mutluluk dilemiyorum artık kendime. O kadar çok mutluluk bırakmışlığım var ki geçmişte, bulanın olsun hepsi… Büyük mutlulukların küçük kırıkları çok tahrip ediyor hayalleri, yeniden mutlu olmaya bile korkuyorsun işte.
Huzurdan kaçar gibi yaşıyorsun yani…
Çok sevdim seni çok…
Yeniden mutlu olmaya korkacak kadar çok hem de…

Hüznü eteklerinde toplar da gelir son’bahar…
Zaman bitmek üzereydi,
Sararıyordu yapraklarımız…
Sarı hüzündü, yoldu, ayrılıktı ve yalnızlıktı sarı…
Oysa sarı, bir halka olsa serçe parmağının yanındakine; nasıl da yakışırdı…
Çok sevdim seni, ah bir bilsen.
Ama olmadı…